1. Home
2. Onderwerpen
3. Werkwijze dier
4. Verwerking dierlijke bijproducten
5. Categorie 3 materiaal

Verwerking dierlijke bijproducten

Categorie 3 materiaal

Dierlijke bijproducten uit categorie 3 mogen op verschillende manieren worden verwerkt. Deze dierlijke bijproducten mogen gebruikt worden voor de productie van technische producten, energie en diervoeders. Alleen dierlijk materiaal van categorie 3 mag gebruikt worden als grondstof voor diervoeder (zie ook bijlage X van uitvoeringsverordening (EU) nr. 142/2011).

Er zijn veel manieren om deze dierlijke bijproducten correct te verwerken. In artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1069/2009 worden specifieke eisen gesteld aan de verwerking van categorie 3-materiaal. Deze eisen worden nader uitgewerkt in de uitvoeringsverordening (EU) nr. 142/2011.

Verwerking tot diervoeder

Dierlijke eiwitten die als grondstof worden gebruikt voor diervoerder (‘verwerkte dierlijke eiwitten’), moeten gedurende 20 minuten worden verhit op 133°C, onder een druk van 3 Bar (of een gelijkwaardige verwerkingsmethode voor verwerkte dierlijke eiwitten van andere dieren dan zoogdieren, zoals vermeld in bijlage V, hoofdstuk III). Grondstoffen voor de productie van voeders voor gezelschapsdieren behoeven niet aan deze hoge verhittingseis te voldoen.

De specifieke eisen voor de vervaardiging van voedermiddelen zijn opgenomen in bijlage X van uitvoeringsverordening (EU) nr. 142/2011. De specifieke eisen voor de vervaardiging van voeder voor gezelschapsdieren staan in bijlage XIII van uitvoeringsverordening (EU) nr. 142/2011.

Verboden bij verwerking tot diervoeder

Er zijn twee strikte verboden voor de verwerking van dierlijke bijproducten tot diervoeder:

• Kannibalisme, ofwel het verbod op intraspeciesrecycling. Het is verboden om verwerkte dierlijke eiwitten te voeren aan dezelfde diersoort als waarvan deze afkomstig is (artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1069/2009;
• Het is verboden om zoogdieren te vervoederen met verwerkte dierlijke eiwitten. Dit is nader uitgewerkt in Annex IV van Verordening (EG) nr. 999/2001.

Naar boven