1. Home
2. Onderwerpen
3. Inspectieresultaten
4. Slachthuizen en uitsnijderijen - voedselveiligheidsysteem (HACCP)
5. Veelgestelde vragen

Veelgestelde vragen

1. Mag lichtgezouten Braziliaans kipfilet als grondstof worden gebruikt voor vleesbereidingen?
2. Is een productiedatum en of  invriesdatum op separatorvlees vereist?
3. Mag een producent het identificatiemerk van de afnemer op een verpakking aanbrengen?
4. Moeten een consumentenverpakkingen altijd voorzien zijn van het identificatiemerk van de producent?
5. Moet op het etiket voor rundvlees ook het land van geboorte staan als het rund binnen 2 weken na de geboorte in Nederland is geïmporteerd?
6. Mag een bedrijf folie met daarop ‘Holland ’nog gebruiken om vlees in te pakken? Tot 1 april 2010 is er een overgangstermijn voor stempels, is die er ook voor inpakfolie met daarop het EG merk van het bedrijf?
7. Onder welke condities dient het broeien van magen plaats te vinden?
8. Wie moeten de tonsillen bij runderen, en eenhoevigen verwijderen?
9. Is vlees dat onder toezicht van de NVWA is gekeurd en gestempeld vrij van risico’s?
10. In welke frequentie moet een exploitant van levensmiddelen monsternames uitvoeren?
11. Mag een dier dat binnen de wachttermijn van een geneesmiddel wordt aangeleverd op een slachthuis enkele dagen op stal overstaan totdat de wachttermijn is verstreken?
12. Een niet 'Keurslager' maakt gebruik van de hygiënecode voor de Keurslagers. Is dit toegestaan?
13. Welke producten van kalveren en runderen uit echinococcus – risicolanden moeten worden ingevroren?
14. Welke eisen zijn gesteld aan het vervoer van door nood gedode runderen?
15. Welke gezondheidsstempels mogen vanaf 1 januari 2006 gebruikt worden?
16. Zijn er  verplichte ‘Critical Control Points (CCP’s) vastgesteld door de NVWA?
17. Mogen delen van het karkas voor de keuring worden verwijderd?
18. Als KDS de afhandeling van de PM- keuring heeft overgedragen aan de NVWA hoe wordt dan geborgd dat de karkassen volgens de regels worden afgewerkt?
19. Mogen niervetten voor de PM keuring uit het karkas worden gehaald, met als reden dat het karkasgewicht zonder niervetten wordt uitbetaald?
20. Is er bij boerderijverkoop een erkenning nodig bij verkoop op het primaire productiebedrijf?
21. Wat is de keuringsbeslissing voor behandelde droge uiers?
22. Mogen koppen van rosékalveren gebroeid worden?
23. Is het toegestaan een identificatiemerk op cat. 3 materiaal aan te brengen?
24. Op welk formulier moeten dieren die bij de AM- keuring als cat. 2 en 3 dieren zijn ingedeeld worden geregistreerd?
25. Mogen nieren al voor de PM keuring uit het karkas worden gehaald waardoor deze niet meer met de natuurlijke ligamenten aan het karkas zijn verbonden?
26. Welke voorschriften gelden voor electrische bedwelming van slachtdieren?
27. Hoe wordt het begrip ‘Marginaal, plaatselijk en beperkt’ geïnterpreteerd door de NVWA?
28. Heeft een marktpoelier die thuis in zijn werkruimte wat producten kruidt hiervoor een erkenning nodig ?
29. Mogen liggende dieren op het slachthuis worden aangevoerd?
30. Wie moet er voor de gezondheidsmerken en de identificatiemerken zorgen?
31. Hoe gaat de NVWA om met een scheiding in de hygiëneverordening in lokaal of tijd tussen diverse bewerkingen?
32. Mogen levende dieren vanaf het slachthuis worden afgevoerd?
33. Moet een bedrijf dat vleesproducten levert aan de horeca hiervoor ook erkend zijn?
34. Wanneer heeft een koel- en vrieshuis wel en niet een erkenning nodig?
35. Wat moet onder ‘schone dieren bij het slachten ’ worden verstaan?
36. Kunnen karkassen worden vrijgegeven na negatieve BSE uitslag op slachtplaatsen zonder permanent toezicht?
37. Verleent de NVWA een erkenning als het bedrijf deze voor de activiteiten niet nodig heeft?
38. Wat moet geregeld zijn met betrekking tot ongediertebestrijding?
39. Is het dragen van een hoofddeksel en witte bedrijfskleding verplicht in een slagerij of poeliersbedrijf?
40. Is voor het reinigings- en ontsmettingsproces in een pluimveeslachterij een apart lokaal noodzakelijk?
41. Is er een goedgekeurde hygiënecode voor de vers vlees sector?
42. Als monstername voor BSE met een lepel niet lukt, heeft het bedrijf dan de keuze (kappen of kop opsturen) of moet er altijd gekapt worden of is kappen helemaal niet meer toegestaan?
43. Is een NVWA-controleur bevoegd bedrijfsruimten van een levensmiddelenbedrijf waar géén levensmiddelen aanwezig zijn te inspecteren op naleving van de wettelijke bepalingen?
44. Moeten vrieshuizen die vlees herverpakken/ompakken ook erkend worden ?
45. Heeft een zelfslachtende slager voor het uitsnijden van vlees een erkenning nodig?
46. Heeft een erkende zelfslachtende slager, die in de ruimte waar hij slacht ook vleesproducten maakt die bij een andere detailhandellaar in de directe omgeving worden afzet, een erkenning nodig?
47. Wat zijn de gevolgen van het gebruik van één erkenning door twee bedrijven ?
48. Valt een vleesverwerkend bedrijf dat uitsluitend vlees, vleesproducten of vleesbereidingen levert aan de horeca, onder de definitie van detailhandel?
49. Heeft een bedrijf een erkenning nodig voor de opslag van gesmolten vet voor humane consumptie?
50. Moeten levers nog individueel gemerkt worden?

1. Mag lichtgezouten Braziliaans kipfilet als grondstof worden gebruikt voor vleesbereidingen?

Voor de beantwoording van deze vraag is het noodzakelijk dat het volgende gecontroleerd wordt:

• Gezondheidscertificaat controleren
• Douane document controleren
• Constateren dat de gezouten kipfilet gebruikt wordt als grondstof voor verdere verwerking, waarbij de GN code gezouten vlees hanteren voor “vleesbereiding”  (Als  het vlees onder de GN code voor vers vlees is ingevoerd, beschouwen we dit als vers vlees ook als er zout toegevoegd is)
• De verdere verwerking leidt tot een vleesbereiding (en geen vleesproduct!)

Overtreding op grond van artikel 3, eerste lid, juncto bijlage III, sectie V, hoofdstuk II, onder 2.a van de Verordening (EG) nr. 853/ 2004  

Er mag geen vleesbereiding van een vleesbereiding gemaakt worden, echter wel een vleesproduct. Als het in het productieproces noodzakelijk is om tot het eindproduct vleesproduct te komen, is het  toegestaan om hier voor een vleesbereiding te gebruiken, mits het eindproduct maar een vleesproduct is. Bij de productie van een vleesproduct is het dus wel mogelijk om de vleesbereiding te ontdooien en weer in te vriezen, mits het product uiteindelijk als vleesproduct dezelfde inrichting verlaat.

De vleesbereiding die als grondstof wordt gebruikt wordt ontdooid en na bewerking wederom ingevroren. Indien dit, gezien het bovenstaande,  een overtreding oplevert dat is dit een overtreding op grond van artikel 3, eerste lid, juncto bijlage III, sectie V, hoofdstuk II, onder 5 van de Verordening (EG) nr. 853/ 2004.

Beide overtredingen zijn strafbaar gesteld in het Warenwetbesluit hygiëne van levensmiddelen, artikel 2, lid 2.

2. Is een productiedatum en of  invriesdatum op separatorvlees vereist?

Op de vraag betreffende een datum die moet worden gehanteerd op separatorvlees is de volgende wetgeving van toepassing:

• Verordening 853/2004 Bijlage III, sectie V, Hfd. III, art. 4
• Warenwetregeling Diepgevroren levensmiddelen, art. 7 lid 1 onder b, juncto
• Art. 5 lid 1 onder c, f en i en lid 2 van de Warenwetbesluit Etikettering van Levensmiddelen (WEL)

Hieruit is af te leiden dat ingevroren separatorvlees, dat geproduceerd is onder hoge druk, binnen 3 maanden moet zijn verwerkt en men hierbij uit gaat van de datum dat het separatorvlees geproduceerd wordt. Het vermelden van een invriesdatum en productiedatum is nu nog niet vereist. Op de verpakking moet wel een aanduiding betreffende de productiepartij worden aangebracht. Aan de hand van deze aanduiding moet de datum van productie herleidbaar zijn zodat kan worden gecontroleerd of de partij niet langer dan 3 maanden opgeslagen is. De bedrijven die ingevroren separatorvlees produceren, ontvangen of verwerken dienen in hun HACCP procedure waarborgen op te nemen zodat ingevroren separatorvlees niet langer dan drie maanden wordt opgeslagen. (852/2004, artikel 5) Indien ingevroren separatorvlees mogelijk langer dan drie maanden wordt opgeslagen dient tevens aangegeven te worden hoe dit vlees wordt afgevoerd.

Per 1 juli 2012 is voorgeschreven dat partijen diepgevroren producten van dierlijke oorsprong voorzien moeten zijn van een productiedatum en van een datum van eerste invriezing. In partijen met verschillende productiedata moet de oudste invriesdatum in ieder geval vermeld zijn. Door die wijzigingen zullen producenten beter in staat zijn om de geschiktheid voor consumptie te beoordelen en wordt betere informatie verstrekt aan opvolgende schakels in de keten. Hiervoor wordt bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 aangepast.

3. Mag een producent het identificatiemerk van de afnemer op een verpakking aanbrengen?

Op grond artikel 5 lid 2 van de Verordening 853 mag een producent alleen een identificatiemerk aanbrengen indien het product in overeenstemming met de Verordening is geproduceerd in een inrichting die voldoet aan de voorschriften van artikel 4 van de Verordening 853/2004. Hiermee wordt het merk met het eigen erkenningnummer bedoeld. Immers het merk van het andere bedrijf dekt de lading niet en mag derhalve niet geplaatst worden. Sectie I van Bijlage II van de Verordening 853 voorziet niet in de mogelijkheid dat een levensmiddelenbedrijf een identificatiemerk van een ander levensmiddelenbedrijf op de verpakking aanbrengt. Als bedrijven identificatiemerken van andere bedrijven gebruiken dan gaan meerdere identificatiemerken circuleren op bedrijven, hetgeen in strijd is met een goed systeem van traceerbaarheid. De beschreven werkwijze van het bedrijf is in strijd met de letter en de geest van de Verordening 853/2004.

4. Moeten een consumentenverpakkingen altijd voorzien zijn van het identificatiemerk van de producent?

Voor producten van dierlijke oorsprong die in vervoerscontainers of grote verpakkingen zijn geplaatst en bestemd zijn voor verdere hantering, verwerking, onmiddellijke verpakking of verpakking in een andere inrichting, mag het merk van de producent worden aangebracht op de buitenkant van de container of de verpakking (bijvoorbeeld stapel kratten omwikkeld met krimpfolie). Verordening (EG) 853/2004 Bijlage II sectie I, C onder 11.

 

Als de verpakking en of onmiddellijke verpakking van een product wordt verwijderd of als het product verder wordt verwerkt in een andere inrichting, moet echter een nieuw identificatiemerk op het product worden aangebracht van de inrichting waar de bewerking plaatsvindt. Onder verdere hantering wordt ook etiketteren verstaan. Verordening (EG) 852/2004, art. 2 lid 1 onder j en k.

Deze werkwijze stelt wel eisen aan de traceerbaarheid van de producten in het bedrijf waar het identificatiemerk wordt aangebracht.

5. Moet op het etiket voor rundvlees ook het land van geboorte staan als het rund binnen 2 weken na de geboorte in Nederland is geïmporteerd?

Voor vlees dat niet bestemd is voor derde landen geldt:

op het etiket van vers rundvlees/kalfsvlees/rose kalfsvlees moeten altijd 3 vermeldingen staan

1. het land waar het dier geboren is

2. het land of de landen waar het dier gehouden is

3. het land waar het dier geslacht is

 

Bij de 2e vermelding hoeft het land van geboorte niet genoemd te worden als het dier daar minder dan 30 dagen werd gehouden, ditzelfde gaat op voor het land waar het geslacht werd als het daar minder dan 30 dagen werd gehouden.

Een rund, geboren in België, dat binnen 30 dagen naar Duitsland verhuist, om uiteindelijk rechtstreeks naar een Nederlands slachthuis gebracht te worden heeft dus de vermelding

Geboren: België

Gehouden: Duitsland

Geslacht: Nederland, (erk. nr. slachthuis)

Alléén als bij 1,2 en 3 hetzelfde land komt te staan (het dier is dan dus nooit in een ander land geweest) mogen deze vermeldingen vervangen worden door de vermelding 'Oorsprong: (naam land)'.

6. Mag een bedrijf folie met daarop ‘Holland ’nog gebruiken om vlees in te pakken? Tot 1 april 2010 is er een overgangstermijn voor stempels, is die er ook voor inpakfolie met daarop het EG merk van het bedrijf?

Etiketten en voorgedrukte etiketten op dozen (en dus ook identificatiemerken op folie) moeten per 01-01-2008 aan de eisen van de Verordening 853/2004 voldoen. In plaats van ‘Holland’ moet ‘Nederland’ of ‘NL’ vermeld worden.

7. Onder welke condities dient het broeien van magen plaats te vinden?

Magen gelden primair als eetbare delen van (slacht)dieren en is in deze hoedanigheid gedefinieerd en gelijkgesteld aan vlees (Bijlage 1, punt 1.1 van Verordening 853/2004). Dit vlees dient te worden schoongemaakt in een aparte ruimte van de slachterij. Hiervoor geldt thans de pensenruimte (Bijlage III, sectie I Hoofdstuk II, lid 2 onder b van Verordening 853/2004). In plaats van het schoonmaken mogen de betrokken magen op dezelfde plaats ook worden gebroeid. Hiervoor is niet nogmaals een aparte ruimte vereist. Zie Hoofdstuk IV Hygiëne bij het slachten onder punt 18a van de Verordening 853/2004. Indien deze magen als verwerkt product opnieuw een verwerking ondergaan, dient dit te geschieden in een aparte ruimte.

8. Wie moeten de tonsillen bij runderen, en eenhoevigen verwijderen?

De exploitant van het slachthuis moet er voor zorgdragen dat de tonsillen na de keuring worden verwijderd. Verordening 853/2004  Bijlage III, Sectie I, Hfd. IV onder 16a.

9. Is vlees dat onder toezicht van de NVWA is gekeurd en gestempeld vrij van risico’s?

Het Nationaal Plan Residuen is van zodanige aard dat je voor het overgrote deel residuen van de genoemde diergeneesmiddelen en bestrijdingsmiddelen als risico kunt afdekken, zodat de individuele slachterij hier geen actie meer op hoeft te nemen. Die garantie kan weer worden ‘doorgegeven’ voor het goedgekeurde vlees. Een aanvullende garantie kan zijn dat de dieren afkomstig zijn van een gecertificeerd keten garantie- systeem. In de vleesbranche zou bijvoorbeeld IKB dit kunnen zijn. Tenslotte zullen alle veehouders volgens gidsen voor goede praktijken moeten gaan werken en ook hier kan een certificeringsysteem aan worden verbonden, wat het individuele bedrijf als garantie kan gebruiken.

10. In welke frequentie moet een exploitant van levensmiddelen monsternames uitvoeren?

Conform de Verordening Microbiologische Criteria (VMC) gelden er microbiologische criteria voor vlees, vleesproducten, gehakt vlees, vleesbereidingen en separatorvlees. In artikel 4 lid 2 van de VMC is aangegeven dat de exploitant is verplicht door regelmatige bemonstering en analyse vast te stellen of producten voldoen aan deze criteria. De bemonsteringsfrequentie kan worden afgestemd op de aard en de omvang van het levensmiddelenbedrijf, mits de veiligheid van de levensmiddelen hierdoor niet in gevaar komt. In artikel 4 lid 2 van de VMC staat tevens dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven zelf de nodige bemonsteringsfrequenties vaststellen, tenzij in bijlage 1 van de VMC specifieke bemonsteringsfrequenties zijn aangegeven; in dat geval gelden de bemonsteringsfrequenties als minimum. De bedrijven zullen zelf aan moeten tonen dat de omvang van de monstername voldoende is om te kunnen concluderen dat de betreffende producten voldoen aan de wettelijke eisen.

11. Mag een dier dat binnen de wachttermijn van een geneesmiddel wordt aangeleverd op een slachthuis enkele dagen op stal overstaan totdat de wachttermijn is verstreken?

Dit is toegestaan mits aan de randvoorwaarden van het op stal staan wordt voldaan en na de wachttermijn een nieuwe AM- keuring wordt uitgevoerd.

12. Een niet 'Keurslager' maakt gebruik van de hygiënecode voor de Keurslagers. Is dit toegestaan?

Het staat een slager vrij om van een goedgekeurde hygiënecode gebruik te maken, mits de processen  zijn opgenomen in de desbetreffende hygiënecode. De activiteiten van de slager moeten dus door de code worden afgedekt.

13. Welke producten van kalveren en runderen uit echinococcus – risicolanden moeten worden ingevroren?

Bij  het aantreffen van vinnen dan moet alles dat voor humane consumptie bestemd wordt eerst een koudebehandeling ondergaan voordat het hiervoor aangewend mag worden, dus ook broeipoten. Omdat delen van deze dieren ook besmetting van andere dieren die dit vlees consumeren kan opleveren is het niet juist deze af te voeren in een categorie dierlijk bijproduct die voor diervoeder wordt aangewend. Dit is opgenomen in de nieuw DBP-verordening.

 

Echinococcose bij kalveren en runderen uit echinococcose-risicolanden, komen voor in inwendige organen van buik en borst en hersenen, maar niet in penis en poten. Ook een strot valt niet onder inwendig orgaan van borst- en buikholte.

Indien tijdens de PM- keuring echinococcose blazen zijn aangetroffen zijn alle ingewanden van borst- en buikholte (incl. het hart) van runderen en de hersenen van kalveren uit zogenaamde Echinococcose- risicolanden (Roemenië en Bulgarije) ongeschikt voor mens en dier. Indien er geen echinococcose blazen zijn aangetroffen dan zijn alleen de ingewanden en hersenen van runderen ouder dan 6 maanden ongeschikt voor mens en dier als ze geen koudebehandeling hebben ondergaan.

14. Welke eisen zijn gesteld aan het vervoer van door nood gedode runderen?

Aan de tijd en afstand waarbinnen gedode dieren op een slachthuis moeten arriveren na het schieten en verbloeden zijn geen eisen gesteld.

Wel is bepaald dat indien het vervoer langer duurt dan 2 uur het vervoer gekoeld plaats moet vinden indien de buitentemperatuur dit noodzakelijk maakt.(In Nederland bij temp. van > 4 graden C.)

15. Welke gezondheidsstempels mogen vanaf 1 januari 2006 gebruikt worden?

Het ovale EG- gezondheidsstempel voor het plaatsen van gezondheidsmerken op karkassen die in een slachthuis een AM- en PM- keuring hebben ondergaan en waarvan het vlees geschikt is bevonden voor menselijke consumptie. Het binnenlandse ronde gezondheidsstempel voor het plaatsen van gezondheidsmerken op karkassen die in een slachthuis als noodslachting dood zijn aangevoerd en in het slachthuis een PM- keuring hebben ondergaan en waarvan het vlees geschikt is bevonden voor menselijke consumptie. Dit vlees komt niet in aanmerking voor intracommunautaire handel en is bestemd voor binnenlands gebruik. Het "Afkeurstempel" is in 2006 wettelijk vervallen.

16. Zijn er  verplichte ‘Critical Control Points (CCP’s) vastgesteld door de NVWA?

Nee, er zijn géén verplichte CCP’s vastgesteld.

17. Mogen delen van het karkas voor de keuring worden verwijderd?

Slachtafvallen zoals onderpoten, testikels en uiers dienen bij het karkas ter keuring te worden aangeboden indien deze bestemd worden voor humane consumptie. Ook als slachtafvallen niet ter keuring worden aangeboden en er worden afwijkingen geconstateerd dan moeten deze bekend gemaakt worden vóór de PM-keuring. Als er geen afwijkingen zijn geconstateerd en de slachtafvallen worden niet bestemd voor humane consumptie dan is een batchkeuring van de slachtafvallen toegestaan.

18. Als KDS de afhandeling van de PM- keuring heeft overgedragen aan de NVWA hoe wordt dan geborgd dat de karkassen volgens de regels worden afgewerkt?

Indien een karkas ter plekke ‘opgeknapt’ wordt in aanwezigheid van de OA/KDS dan kan direct daarna het karkas worden gestempeld. Indien dit niet gebeurd dan moet bewuste overdracht door de OA aan de TDA plaatsvinden en dit wordt vastgelegd op het combiformulier. Een TDA/SC/ATDA werkt de keuring vervolgens af en legt het resultaat vast op het combiformulier.

19. Mogen niervetten voor de PM keuring uit het karkas worden gehaald, met als reden dat het karkasgewicht zonder niervetten wordt uitbetaald?

De verordening schrijft voor dat beide nieren van het aanhangend vet worden ontdaan. Dit moet  dus voor de pm-keuring. Dit kan zonder ze uit het karkas te verwijderen, dus moeten ze er in zitten, of net als de overige slachtafvallen aanwezig zijn. Dat op basis van een PVE- verordening het niervet er uit mag, om het uit te betalen gewicht te bepalen, heeft hierop geen invloed. Alleen het gewicht van een goedgekeurd karkas kan bepaald worden, omdat anders nog niet zeker is hoeveel er wordt afgekeurd.

20. Is er bij boerderijverkoop een erkenning nodig bij verkoop op het primaire productiebedrijf?

Een uitsnijderij die op verzoek van een primair productiebedrijf een bij een slager geslacht dier uitbeent, in porties verpakt en op het primaire productiebedrijf aan particulieren verkocpt (boerderijverkoop) heeft  een uitsnijderij erkenning nodig als runderen ouder dan 30 maanden worden uitgesneden waarvan de wervelkolom verwijderd moet worden (TSE beschikking 999/2001). Gaat het om andere soorten vlees dan rundvlees, dan is registratie in deze situatie voldoende.

21. Wat is de keuringsbeslissing voor behandelde droge uiers?

Voorheen werden alle droge uiers ongeschikt verklaard omdat deze behandeld zouden kunnen zijn met een middel dat nog wel in het uierweefsel aanwezig was, maar niet meer in de rest van het slachtdier. Nu alle behandelingen met een uierinjector gedurende de laatste 60 dagen gemeld moeten worden door de veehouder is het mogelijk die uiers die behandeld zijn met specifieke middelen (Cobactan DC en Orbenin extra dry cow) er tussenuit te halen. Dat op het VKI alle uierinjectoren gemeld moeten worden is om te voorkomen dat deze middelen een negatieve bijklank krijgen terwijl ze volledig aan de wet voldoen. Op Europees nivo heeft men echter geen rekening gehouden met het feit dat in Nederland uierweefsel voor menselijke consumptie aangewend worden, zodat voor de bepaling van wachttijd voor vlees geen onderzoek naar residuen in uierweefsel hoeft te gebeuren. De veehouder hoeft slechts het gebruik te melden gedurende de laatste 60 dagen. Is de behandeling langer geleden, dan hoeft het uier dus niet ongeschikt te worden verklaard. Op het moment dat ze wel ongeschikt verklaard zijn voor menselijke consumptie vallen deze onder de dierlijke bijproducten verordening. Een bedrijf mag altijd besluiten om alle droge uiers tot cat. 1 of 2 te bestemmen.

22. Mogen koppen van rosékalveren gebroeid worden?

Nee, omdat volgens de Ver. 853/2004 alleen koppen van kalveren (=jonger 8 maanden) in aanmerking komen om gebroeid en onthaard te worden. Koppen van runderen ouder dan 8 maanden moeten dus tijdens de PM keuring ingesneden worden. 

23. Is het toegestaan een identificatiemerk op cat. 3 materiaal aan te brengen?

Nee, dit is niet toegestaan. Het identificatiemerk mag slechts geplaatst worden op producten die conform Vo 853/2004 zijn geproduceerd en voor menselijke consumptie bestemd en geschikt zijn. Als de producten dit niet zijn, vallen ze onder de Dierlijke Bijproducten Verordening en moeten worden geëtiketteerd zoals daar beschreven.

24. Op welk formulier moeten dieren die bij de AM- keuring als cat. 2 en 3 dieren zijn ingedeeld worden geregistreerd?

Dit kan op het combiformulier worden aangegeven.

25. Mogen nieren al voor de PM keuring uit het karkas worden gehaald waardoor deze niet meer met de natuurlijke ligamenten aan het karkas zijn verbonden?

Zolang de keuring niet is voltooid moet op elk moment bepaald kunnen worden bij welk karkas de delen horen. Als het slachthuis procedures heeft die op een andere manier dan 'verbonden door de natuurlijke hechtmiddelen' garanderen dat de delen bij een specifiek karkas horen is dit ook toegestaan (Er kan dan ook gecontroleerd worden of het bedrijf deze procedures naleeft).

26. Welke voorschriften gelden voor electrische bedwelming van slachtdieren?

De voorschriften mbt het bedwelmen van dieren zijn beschreven in:

• Richtlijn 93/119/EG (elektrische bedwelming: bijlage C)
• Besluit doden van dieren
• Regeling doden van dieren

De voorschriften mbt veiligheid voor de mens (bediening van de apparatuur) zijn beschreven in de ARBO-wet/besluit en regeling.

27. Hoe wordt het begrip ‘Marginaal, plaatselijk en beperkt’ geïnterpreteerd door de NVWA?

In overweging 13 van de verordening 853/2004 wordt dit begrip verder verduidelijkt.

De levering mag slechts een klein deel uitmaken van de activiteiten van de handelszaak, de bedrijven die de levering ontvangen, moeten in de onmiddellijke nabijheid gelegen zijn, en de levering mag slechts bepaalde soorten producten of bedrijven betreffen.

Marginaal = kleine hoeveelheid ten opzichte van de totale omzet.

Plaatselijk = binnen Nederland en net over de grens.

Beperkt = enkele producten uit het totale assortiment en/of enkele afnemers

Aan alle drie de criteria moet tegelijk worden voldaan. In principe bepaalt het bedrijf zelf of ze in het kader van de erkenningverlening willen vallen onder de criteria voor marginaal, plaatselijk en beperkt en het is aan de NVWA om dit te toetsen. Als er via bedrijfs- of brancheverenigingen feiten worden gepresenteerd die leiden tot marktverstoringen, dan wordt afhankelijk van de omvang van de problematiek een individueel onderzoek ingesteld naar het bedrijf dat ten onrechte geen erkenning heeft. Het onderzoek richt zich dan op de bovengenoemde drie criteria.

28. Heeft een marktpoelier die thuis in zijn werkruimte wat producten kruidt hiervoor een erkenning nodig ?

Dit is een detailhandelaar die rechtstreeks levert aan de eindverbruiker. Registratie is derhalve voldoende en er is dus geen erkenning nodig.

29. Mogen liggende dieren op het slachthuis worden aangevoerd?

Als runderen en paarden liggen ten gevolge van een fractuur, dan mogen ze niet vanaf het bedrijf naar het slachthuis worden vervoerd. Als dat wel gebeurt, dan wordt hierbij een van de vervoer teams van de NVWA ingeschakeld. Als dieren niet systemisch ziek zijn, maar bijvoorbeeld ten gevolge van een ander ongeval (kruislam) niet kunnen staan, dan mogen ze worden aangevoerd op een brancard. Ze hadden dan ook op het bedrijf gedood mogen/kunnen worden. Als dieren systemisch ziek zijn, dan mogen ze niet bij het slachthuis worden aangevoerd, zijn ze niet geschikt voor menselijke consumptie en mogen derhalve niet geslacht worden. Vanaf 5 januari 2007 is er een algeheel verbod ingesteld  op de aanvoer van liggende dieren op een slachthuis (Richtlijn 1/1005/EG).

30. Wie moet er voor de gezondheidsmerken en de identificatiemerken zorgen?

De exploitant van een slachterij waar hoefdieren en/of gekweekt wild geslacht wordt, zorgt zelf voor de aanschaf van het gezondheidsmerk en/of het speciale gezondheidsmerk en bestelt deze via een aangewezen coördinator van de NVWA. De officiële dierenarts houdt toezicht op de gezondheidsmerken en het gebruik van de gezondheidsmerken. De exploitant van een levensmiddelenbedrijf zorgt zelf voor de aanschaf of productie van de identificatiemerken.

31. Hoe gaat de NVWA om met een scheiding in de hygiëneverordening in lokaal of tijd tussen diverse bewerkingen?

In de hygiëneverordening is een scheiding in lokaal of tijd tussen de volgende slachthandelingen voorgeschreven: bedwelmen en verbloeden; bij varkens: broeien, ontharen, afschrapen en schroeien; verwijderen van de ingewanden en verdere behandeling. In de praktijk is bij bestaande zelfslachtende slagers soms nauwelijks een scheiding te realiseren tussen de bewerkingen. Het kunnen waarborgen van de hygiëne is doorslaggevend.

32. Mogen levende dieren vanaf het slachthuis worden afgevoerd?

Dit is niet toegestaan, tenzij er door calamiteiten niet geslacht kan worden of in vergelijkbare noodsituaties. Het weer afvoeren van fokstieren omdat de installatie van het bedrijf deze dieren niet kan verwerken, valt daar niet onder.

33. Moet een bedrijf dat vleesproducten levert aan de horeca hiervoor ook erkend zijn?

Als dit bedrijf onder de definitie valt van detailhandel, dan kan dit zonder erkenning en is registratie dus voldoende. Zie hiervoor ook de beslisboom die is opgenomen op de internetsite van de NVWA.

34. Wanneer heeft een koel- en vrieshuis wel en niet een erkenning nodig?

Erkend moeten worden:

• Stand– alone koel- en vrieshuizen waar vlees-, vis-, melk- of eiproducten worden opgeslagen maar die geen onderdeel zijn van activiteiten waarvoor bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004 voorschriften bevat.Koel- en vrieshuizen die onderdeel, en op het zelfde terrein gevestigd  zijn, van activiteiten waarvoor bijlage III van de Verordening 853/2004 voorschriften bevat bijvoorbeeld slachthuizen, uitsnijderijen, vleesproductenbedrijven, etc. vallen onder de erkenning van de betreffende activiteit. Een zelfstandige koel- en vrieshuiserkennning wordt dan niet noodzakelijk geacht tenzij er ook vlees van derden wordt opgeslagen.

 

Niet erkend hoeven worden:

• Koel- en vrieshuizen van detailhandelszaken. Koel- en vrieshuizen die worden gebruikt voor groothandelsactiviteiten die fysiek tot opslag en transport beperkt blijven.

 

De temperatuursvoorschriften gelden onverkort en zijn niet afhankelijk van een erkenning.

35. Wat moet onder ‘schone dieren bij het slachten ’ worden verstaan?

Het doel is dat schone dieren worden geslacht om de microbiologische kwaliteit die wettelijk is voorgeschreven te bereiken. Dit is de verantwoordelijkheid van het bedrijf. Het bedrijf moet zorgen voor middelen om dit doel te bereiken, bijvoorbeeld effectieve reiniging van de betrokken dieren, een selectie van dieren in verband met het reinigingsniveau etc.

Het bedrijf kan hiervoor een hygiënecode volgen. De NVWA heeft als taak te verifiëren dat de procedures die het bedrijf hiervoor heeft vastgesteld correct worden uitgevoerd. Bovenstaande is beschreven in het volgende document “Guidance document on the implementation of certain provisions of regulations (EC) No 853/2004 on the hygiene of food of animal origin’. Dit document wordt beschouwd als een hulpmiddel voor de implementatie van de desbetreffende hygiëneverordening.

36. Kunnen karkassen worden vrijgegeven na negatieve BSE uitslag op slachtplaatsen zonder permanent toezicht?

Hiervoor kunnen slachtplaatsen een eigen protocol maken en laten goedkeuren door de NVWA of gebruik maken van het standaard protocol van de Koninklijke Nederlands Slagersorganisatie (KNS).

37. Verleent de NVWA een erkenning als het bedrijf deze voor de activiteiten niet nodig heeft?

Als een bedrijf voldoet aan de basisvoorwaarden kan via de internetsite van de NVWA een erkenning worden aangevraagd. Indien een erkend bedrijf vervolgens, gezien de werkzaamheden, een erkenning niet meer nodig zou hebben maar de erkenning niet wenst in te leveren wordt de erkenning tenminste jaarlijks getoetst. Enkele voorbeelden uit de praktijk:

• Het pand is volledig uitgerust (voldoet aan de basisvoorwaarden) maar produceert niet of niet meer. Indien de voorwaarden toetsbaar zijn en voldoen kan een voorwaardelijke erkenning worden verleend cq kan de erkenning behouden blijven.
• Het pand is leeg en niet uitgerust. Het bedrijf kan hierdoor niet worden getoetst aan de basisvoorwaarden. De eigenaar van de erkenning wordt verzocht de erkenning in te laten trekken via de internetsite van de NVWA.
• Het pand is in bedrijf en de exploitant vraagt om een erkenning voor andere activiteiten maar voert deze niet uit. Indien het bedrijf voldoet aan de basisvoorwaarden voor de betreffende activiteit en hier tevens aan blijft voldoen, kan via de internetsite van de NVWA een (voorlopige) erkenning worden aangevraagd.
• Een bedrijf dat tijdelijk geen gebruik maakt van een toegewezen erkenning kan deze alleen behouden indien het bedrijf blijft voldoen aan de basisvoorwaarden voor de erkenning.
38. Wat moet geregeld zijn met betrekking tot ongediertebestrijding?

Het bedrijf moet in het HACCP systeem procedures hebben beschreven voor ongediertebestrijding. Deze kunnen ook zijn overgenomen uit een goedgekeurde hygiënecode. De NVWA controleert of deze procedures correct worden uitgevoerd.


39. Is het dragen van een hoofddeksel en witte bedrijfskleding verplicht in een slagerij of poeliersbedrijf?

In Verordening 852 staat in Bijlage II in Hoofdstuk VIII onder het kopje ‘Persoonlijke hygiëne’: 

‘Een ieder die werkzaam is in een ruimte waar producten worden gehanteerd, neemt een zeer goede persoonlijke hygiëne in acht en draagt passende, schone, en voor zover dat nodig is, beschermende kleding’.

In de hygiënecode voor het slagersbedrijf staat: ‘bedrijfskleding (inclusief hoofddeksel, haarnetje en schoeisel) moet doelmatig, passend en schoon zijn. Beschermende kleding is kleding die door zijn lichte kleur waarschuwt dat zich vleesresten of vlekken op de kleren bevinden. Op deze wijze wordt het vlees tegen besmetting beschermd.

Voor slagerijen met een eigen voedsel­veiligheids­plan is de norm open. De eis uit de hygiënecode kan helpen deze norm in te vullen. Echter, een slachterij die gebruik maakt van donkere kleding maar deze kleding bijvoorbeeld 3 x per dag wisselt, kan op deze manier ook invulling geven aan de norm. De NVWA- controleur zal op basis van bedrijfsspecifieke feiten en omstandigheden moeten bepalen of de open norm voldoende wordt ingevuld of niet.

40. Is voor het reinigings- en ontsmettingsproces in een pluimveeslachterij een apart lokaal noodzakelijk?

In de Engelse versie van de verordening 853/2004 wordt er voor de R&O geen apart lokaal voorgeschreven maar een ‘’separate place’’ (afgescheiden plaats). Het R&O proces kan dus ook in een afgescheiden plaats plaatsvinden, waaronder de aanvoerhal mits dit proces ruimtelijk is afgescheiden en niet van invloed is op andere processen. Het aanbrengen van een muur of schot in de hal tussen de aanvoer en het lossen en ophangen van de kuikens zal geen positieve bijdrage leveren aan de processen en wordt daarom niet noodzakelijk geacht. Van belang is dat het R&O proces en het lossen en ophangen van de kuikens in ruimte gescheiden is waardoor voorkomen wordt dat de beide processen de kuikens en de al gereinigde en ontsmette transportmiddelen over en weer verontreinigen. Indien tijdens controles geconstateerd wordt dat pluimvee bij het lossen en ophangen  besmet wordt met opspattend water afkomstig van het R&O proces of schone kratten besmet worden met vuil afkomstig van de aanvoer van pluimvee dan wordt daarmee aangetoond dat de scheiding tussen beide processen onvoldoende is. Hiertegen kan op basis van het bovengenoemde Verordening worden opgetreden.

41. Is er een goedgekeurde hygiënecode voor de vers vlees sector?

Zie hiervoor de Kennisbank Voedselveiligheid op de internetsite van de NVWA of de internetsite van het PVE.

42. Als monstername voor BSE met een lepel niet lukt, heeft het bedrijf dan de keuze (kappen of kop opsturen) of moet er altijd gekapt worden of is kappen helemaal niet meer toegestaan?

Een monstername, waarbij het bedrijf de hersenstam toegankelijk maakt voor de monsternemer dmv het kappen van de schedel is niet verboden, maar geschiedt altijd voor risico van het bedrijf. Als het monster niet te onderzoeken is volgt ongeschiktverklaring van het karkas. Let wel op arbo- omstandigheden i.v.m. rondspattend SRM materiaal tijdens het kappen.

43. Is een NVWA-controleur bevoegd bedrijfsruimten van een levensmiddelenbedrijf waar géén levensmiddelen aanwezig zijn te inspecteren op naleving van de wettelijke bepalingen?

NVWA- inspecteurs zijn bevoegd alle ruimten – met uitzondering van privé-ruimten – te inspecteren. Feiten en omstandigheden kunnen NVWA- inspecteurs aanleiding geven om ook in ruimten waar géén levensmiddelen staan op te treden. Als een feitelijk verband aanwezig is tussen de feiten en omstandigheden in een ruimte zonder levensmiddelen én de feiten en omstandigheden in een bedrijfsruimte voor levensmiddelen, dan ontstaat een wettelijke grondslag voor handhaving.

 

Een onhygiënisch toilet an sich is geen overtreding. Echter, een onhygiënisch toilet (bijvoorbeeld drab op de vloer) waar het onomstotelijk vaststaat dat de gevolgen van de feiten in dit toilet invloed hebben op de bedrijfsruimte voor levensmiddelen (bijvoorbeeld de bedrijfsruimte wordt vies door de drab), dan is de connexiteit tussen de twee ruimten aangetoond. Het gevolg is dat een wettelijke grondslag ontstaat om op te treden.

In casu zou de overtreding zijn dat door de drab op de vloer een medewerker vies schoeisel krijgt en hierdoor niet voldoet aan Hoofdstuk VII van Bijlage II van Verordening (EG) nr. 854/2004, persoonlijke hygiëne.

Betreden van plaatsen

Op grond van artikel 5:15, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) is een toezichthouder bevoegd elke plaats te betreden met uitzondering van een woning zonder toestemming van de bewoner. Onder de te betreden plaatsen vallen naast bedrijfsruimten ook overige ruimten in bedrijfspanden. Het is echter alleen toegestaan plaatsen te betreden waarbij dat voor de uitoefening van toezicht redelijkerwijs noodzakelijk is (artikel 5:13 van de Awb).

44. Moeten vrieshuizen die vlees herverpakken/ompakken ook erkend worden ?

Ja, in het document ‘technical specifications SANCO /2179/2005’, Annex II zijn onder sectie 0 de volgende categorieen opgenomen die moeten worden erkend; distributiecentra, herverpakkingscentra en de koel- en vrieshuizen.

Naast de erkenning voor koel- vrieshuis moet er een erkenning voor herverpakkingsinrichting worden aangevraagd. Omdat hiervoor geen specifieke eisen zijn opgesteld hoeft hiervoor alleen voldaan te worden aan de algemene eisen. Zie hiervoor de inspectielijst Erkenningverlening basiseisen.

45. Heeft een zelfslachtende slager voor het uitsnijden van vlees een erkenning nodig?

Een slager die vlees uitsnijdt en via de eigen toonbank verkoopt heeft hiervoor een erkenning nodig indien het runderkarkassen betreft van runderen die ouder zijn dan 30 maanden aangezien de wervelkolom dan beschouwd wordt als SRM materiaal (TSE beschikking 999/2001). Indien er uitsluitend schapen worden uitgesneden dan is hiervoor geen erkenning nodig omdat het ruggenmerg bij schapen al in de slachtfase moet zijn verwijderd.

46. Heeft een erkende zelfslachtende slager, die in de ruimte waar hij slacht ook vleesproducten maakt die bij een andere detailhandellaar in de directe omgeving worden afzet, een erkenning nodig?

Hiervoor is geen erkenning nodig wanneer deze verkoop aan de detailhandelaar marginaal, beperkt en plaatselijk is. Het slachtproces en de productie van vleesproducten moeten wel gescheiden in tijd worden uitgevoerd.

47. Wat zijn de gevolgen van het gebruik van één erkenning door twee bedrijven ?

A. Erkenningverlening en -onderhoud

De bedrijven hebben één erkenning en deze staat op naam van bedrijf A (= erkenning houder). Alle erkende inrichten van beide bedrijven worden voor erkenningonderhoud beoordeeld. Indien één van beide bedrijven niet aan de hygiëne eisen voldoet kan dit leiden tot het opstarten van een intrekkingsprocedure. Als de erkenning daadwerkelijk wordt ingetrokken, komt de erkenning van beide bedrijven te vervallen en kunnen zowel bedrijf A als B niet meer produceren. De verantwoordelijkheid voor het voldoen aan de erkenningseisen ligt bij beide bedrijven door het gezamenlijk gebruik van de inrichtingen en de erkenning.

B. Systeemtoezicht

Beide bedrijven produceren voor eigen rekening levensmiddelen en moeten op basis van artikel 5 van de Verordening 852 / 2004 voldoen aan de HACCP- verplichting. Deze eis is opgelegd aan de exploitant en niet aan de erkenninghouder. Beide bedrijven moeten hierdoor afzonderlijk aan deze verplichting voldoen en dus een eigen HACCP- plan hebben dat werkt. Als beide bedrijven niet voldoen aan deze verplichting, dan worden beide bedrijven hiervoor afzonderlijk juridisch verantwoordelijk gesteld. In deze situatie zal bedrijf A in eerste instantie niet opdraaien voor een niet goed werkend HACCP systeem van bedrijf B en ook niet omgekeerd. Dus het HACCP plan wordt onafhankelijk van elkaar beoordeeld.

 

Een goed HACCP- plan is echter onderdeel van de eisen van de erkenning. Mocht bedrijf B herhaaldelijk aantoonbaar niet voldoen aan alle eisen die bij een erkenning horen (dus bijvoorbeeld de HACCP-verplichting), dan wordt in uiterste instantie de intrekkingsprocedure van de erkenning gestart. Bedrijf A wordt dan "slachtoffer" van een niet goed functioneren van bedrijf B. Ook hiervoor geldt dat de bedrijven er zelf voor gekozen hebben onder één erkenningsnummer te werken, en dat elke intrekkingsprocedure maatwerk is.

48. Valt een vleesverwerkend bedrijf dat uitsluitend vlees, vleesproducten of vleesbereidingen levert aan de horeca, onder de definitie van detailhandel?

Bijvoorbeeld een bedrijf dat uitsluitend shoarmarollen en shoarmareepjes aan horecabedrijven levert. Volgens de leidraad voor de toepassing van de verordening 853/2004 is deze verordening wel van toepassing op groothandelsactiviteiten, tenzij de activiteiten alleen bestaan in opslag en transport en er dus geen sprake is van productie. Ook is een erkenning niet noodzakelijk indien de leveringen een marginale, lokale en beperkte activiteit is.

49. Heeft een bedrijf een erkenning nodig voor de opslag van gesmolten vet voor humane consumptie?

Voor de opslag van gesmolten vet is geen erkenning nodig, maar is registratie verplicht. Voor de productie van gesmolten vet heeft het bedrijf wel een erkenning nodig.

50. Moeten levers nog individueel gemerkt worden?

Gezondheidsmerken worden volgens de Verordening 854 alleen op karkassen aangebracht. Levers (product van dierlijke oorsprong) moeten worden voorzien van een identificatiemerk voordat ze de slachterij verlaten (Verordening EG 853, Bijlage II, Sectie I, Punt A1).